De uitholling van de provincie Limburg keur ik nooit goed

Ik roep mijn Limburgse collega’s van alle partijen in het parlement op zich mee te verzetten tegen de plannen van Vlaams minister van Binnenlands Bestuur Geert Bourgeois om bevoegdheden bij de provincies weg te nemen. Heel veel creativiteit in Limburg komt uit de provincie. Bourgeois onderschat het belang van de provincie voor Limburg.

Minister Bourgeois presenteerde in juli aan de Vlaamse regering een Groenboek ‘Interne staatshervorming’. Die heeft tot doel de verrommeling in Vlaanderen aan te pakken: er zijn te veel bestuursniveaus die zich met een deel van elk beleidsdomein bezighouden. De bestuurlijke organisatie in Vlaanderen kan efficiënter en eenvoudiger. Provincies zouden alleen bevoegd blijven voor grondgebonden aangelegenheden.

Ik vind het uitgangspunt positief: men wil zo kort mogelijk bij de burger en zo eenvoudig mogelijk werken. Per beleidsdomein zou men zich beperken tot twee bestuursniveaus. Dat staat ook met zo veel woorden in het regeerakkoord. Maar Bourgeois vergeet de eigenheid van elke provincie. Men kan niet zomaar iedereen over dezelfde kam scheren.

Ik neem als voorbeeld het jeugdbeleid in de provincie Limburg. Vlaanderen geeft subsidies aan de Vlaamse jeugdverenigingen, de gemeenten aan de lokale jeugdverenigingen. Maar het is de provincie die voor het meest vernieuwing en creativiteit heeft gezorgd: denk maar aan het rock- en popbeleid, het fuifbeleid, het feestloket, podiumkansen voor jonge artiesten, … Heel Vlaanderen neemt het Limburgs beleid zelfs als voorbeeld. Het is onbegrijpelijk dat net die bevoegdheid de provincie niet meer zou mogen uitoefenen.

De onderwijsbevoegdheid van de provincies staat eveneens op de helling. Het provinciaal onderwijs vult leemten op en voert toegankelijkheid voor iedereen hoog in het vaandel. De democratische principes die dat onderwijs nu huldigt, moeten overeind blijven.

Maar ook in andere persoonsgebonden beleidsdomeinen vervult de provincie in Limburg een cruciale rol. Limburg kan je niet vergelijken met andere provincies, die gedomineerd worden door grote steden als Antwerpen en Gent. Bovendien lijkt Bourgeois te vergeten dat de provincie nog altijd korter bij de burger ligt dan Vlaanderen.

Momenteel worden in heel Vlaanderen in fora en op de studiedagen discussies gevoerd over de interne staatshervorming. Ik voel dat enthousiasme in het werkveld voor het Groenboek zeer laag is. Ik roep mijn Limburgse collega’s dan ook op om zich mee te verzetten tegen de uitholling van de provincies. Het is een vorm van sluipende besluitvorming. We moeten op onze qui-vive zijn. Ik kan niet akkoord gaat met het voornemen om de provincies uit te hollen.